Rozwód kościelny, a właściwie stwierdzenie nieważności małżeństwa kościelnego, może nastąpić tylko wówczas, gdy wniesiona zostanie w tym przedmiocie skarga powodowa, zainicjowanie rozwodu kościelnego nie wiele więc różni się pod tym względem od rozpoczęcia procesu o rozwód na gruncie prawa cywilnego.

Jednakże, żeby skarga powodowa osiągnęła zamierzony skutek, musi spełniać wymagania formalne zawarte w zapisach Kodeksu prawa kanonicznego, które wprost stanowią, iż sędzia nie może rozpoznać żadnej sprawy, jeżeli prośba nie zostanie przedstawiona zgodnie z przepisami kanonów.

Jak zostało powyżej zasygnalizowane, postępowanie o stwierdzenie nieważności małżeństwa kościelnego rozpoczyna się od przedłożenia właściwemu sędziemu skargi powodowej, w której należy przedstawić przedmiot sporu oraz wyrazić prośbę o posługę sędziego.

Co do zasady, skarga powodowa powinna zostać złożona na piśmie, sędzia może jednakże przyjąć ustną prośbę o rozpoznanie sprawy, gdy powód ma przeszkodę w przedstawieniu skargi powodowej lub gdy sprawa jest łatwa w dochodzeniu i mniejszej wagi, w przypadku stwierdzenia nieważności małżeństwa druga przesłanka raczej nie znajdzie więc zastosowania.

W sytuacji, gdy skarga została złożona ustnie, sędzia nakazuje notariuszowi, by zredagował akt na piśmie, który następnie jest odczytywany powodowi i przez niego zatwierdzany. Wskazana procedura zastępuje we wszystkich skutkach prawnych skargę pisaną bezpośrednio przez stronę powodową.

Skarga powodowa składana na piśmie powinna przede wszystkim określać sąd do którego jest składana oraz wskazywać czego strona żąda, a zatem w tym miejscu zawrzeć należy prośbę o stwierdzenie nieważności małżeństwa oraz wskazanie podstawy skargi, a więc jakie zachodzą podstawy prawne nieważności małżeństwa przez które małżeństwo jest zaskarżane.

Wszelkie przedstawione w skardze twierdzenia muszą oczywiście zostać udowodnione w toku postępowania, dlatego w skardze wskazać również należy dowody, które potwierdzają stanowisko strony powodowej, można więc do niej dołączyć odpowiednie dokumenty lub wnosić o przesłuchanie świadków. Skarga powinna oczywiście zawierać również dane strony powodowej i pozwanej, a więc imię i nazwisko oraz adres zamieszkania.

W przypadku strony pozwanej wskazać należy stałe lub tymczasowe zamieszkanie. Jeśli strona powodowa jest reprezentowana przez pełnomocnika, wówczas skarga powinna również zawierać jego adres zamieszkania albo miejsca pobytu oznaczonego przez niego do odbierania akt. Skarga ponadto powinna również zawierać datę oraz miejscowość jej sporządzenia oraz powinna zostać podpisana przez stronę powodową lub pełnomocnika, jeśli został ustanowiony w sprawie.

Zachowanie wskazanych powyżej wymogów formalnych skargi o stwierdzenie nieważności małżeństwa jest niezbędne, aby skarga została przyjęta do rozpoznania, jednakże, żeby skarga została uwzględniona, a więc żeby sąd stwierdził nieważność zawartego małżeństwa, istotne jest wykazanie, że w danym przypadku zachodzi jedna lub kilka przesłanek, które stanowią o tym, że małżeństwo nie zostało ważnie zawarte.

                                           KANCELARIA PRAWA KANONICZNEGO WARSZAWA , GLIWICE

                                                                        ADWOKAT JACEK SOSNOWSKI

                                                  http://www.kancelaria-prawa-kanonicznego.pl/kontakt/

Stwierdzenie nieważności ślubu kościelnego może nastąpić tylko wówczas, gdy przed zawarciem małżeństwa zaistniały okoliczności wskazane w Kodeksie prawa kanonicznego, a więc gdy np. małżeństwo zostało zawarte przez osoby, które łączy stosunek adopcji, bądź gdy jeden z małżonków nie został ochrzczony i nie otrzymał w związku z tym dyspensy.

W skardze o stwierdzenie nieważności małżeństwa kościelnego, którą strona powodowa sporządza samodzielnie, najczęściej pojawia się jednak błąd w postaci powielania twierdzeń i wniosków, które podnoszone były w postępowaniu rozwodowym przed sądem cywilnym, a więc przytaczane są okoliczności, które doprowadziły do rozkładu pożycia małżonków, ale które tak naprawdę nie mają znaczenia dla stwierdzenia nieważności małżeństwa na gruncie prawa kanonicznego.

Uświadomić sobie bowiem należy, iż stwierdzenie nieważności małżeństwa jest możliwe tylko z przyczyn, które istniały już przed ślubem i które zostały wymienione w przepisach Kodeksu prawa kanonicznego, co oznacza, że gdyby owe okoliczności zostały ujawnione przed zawarciem małżeństwa, to do ślubu w ogóle by nie doszło. Postępowanie o stwierdzenie nieważności małżeństwa wyznaniowego bardzo często potocznie nazywane jest rozwodem kościelnym i być może dlatego postępowanie to postrzegane i utożsamiane jest z tradycyjnym procesem rozwodowym, choć w rzeczywistości są to zupełnie odrębne postępowania, uregulowane odmiennymi procedurami i zależne od ziszczenia się całkowicie różnych przesłanek.

Oczywiście może się zdarzyć, że zarówno rozwód cywilny, jak i stwierdzenie nieważności małżeństwa, nastąpi de facto z tych samych przyczyn, ważne jednak jest, aby w każdym ze wskazanych postępowań skupić się na tych faktach i okolicznościach, które dla danego postępowania są najistotniejsze i których wykazanie warunkuje skuteczność złożonego pozwu lub skargi.

Prawidłowe zredagowanie skargi pod względem formalnym jest więc bardzo istotne, gdyż braki formalne skutkują pozostawieniem skargi bez rozpoznania, jeśli natomiast skarga ma przynieść zamierzony skutek w postaci stwierdzenia nieważności małżeństwa, ważne jest, aby wykazać, że do zawarcia małżeństwa doszło pomimo przeszkody wskazanej w Kodeksie prawa kanonicznego, dlatego jeśli strona powodowa ma jakiekolwiek wątpliwości związane z redakcją skargi, warto rozważyć skorzystanie z pomocy profesjonalisty w tym względzie.

Jak napisać skargę powodową o nieważność małżeństwa w trybie zwykłym – (pozew rozwód kościelny)

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *